เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก ก ก ก
ข้อมูลบรรณานุกรม  #1131163    
ตัวอย่าง เพิ่มแท็ก เพิ่มรายการ แบ่งปัน แนะนำ สั่งซื้อ บันทึก ส่งออก Citation

ความนิยม
ประเภทวัสดุ หนังสือ
ชื่อเรื่องการประมาณกราฟการเจริญเติบโตและการพัฒนาทางการสืบพันธฺุ์ของไก่เบตง : รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ / ครวญ บัวคีรี, ปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
Dewey Call #636.507 ค17ก
ผู้แต่งครวญ บัวคีรี
ผู้แต่งเพิ่มเติมปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
หัวเรื่องไก่--การเจริญเติบโต--วิจัย
 ไก่เบตง--วิจัย
 ไก่--การเลี้ยง--วิจัย
พิมพลักษณ์สงขลา : คณะเทคโนโลยีการเกตร มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 2556
ชื่อเรื่องการประมาณกราฟการเจริญเติบโตและการพัฒนาทางการสืบพันธฺุ์ของไก่เบตง : รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ / ครวญ บัวคีรี, ปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
Dewey Call #636.507 ค17ก
ผู้แต่งครวญ บัวคีรี
ผู้แต่งเพิ่มเติมปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
พิมพลักษณ์สงขลา : คณะเทคโนโลยีการเกตร มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 2556
หมายเหตุงานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการประมาณกราฟการเจริญเติบโตและการพัฒนาของระบบสืบพันธุ์ในไก่เบตง โดยแบ่งออกเป็น 2 การทดลอง ประกอบด้วย การทดลองที่ 1 การประมาณกราฟเจริญเติบโตของไก่เบตง ใช้ข้อมูลน้ำหนักตัวอายุระหว่าง 2-20 สัปดาห์ จากไก่เบตงจำนวน 200 ตัว ทดสอบสมการการเจริญเติบโตที่เหมาะสม 3 สมการ ประกอบด้วย Richards, Gompertz และ Logistic พบว่า ค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R²) ของสมการ Gompertz, Logistic และ Richards มีค่าใกล้เคียงกัน (0.884,0.880 และ 0.885) อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน (MSE) พบว่า สมการ Richards มีค่า (49746.1) ต่ำกว่าสมการ Gompertz (49985.4) และ Logistic (51817.5) จากผลการทดลองชี้ให้เห็นว่าสมการ Richards มีความเหมาะสมที่จะใช้ในการประมาณกราฟการเจริญเติบโตในไก่เบตงโดยมีค่าน้ำหนักตัวเมื่อโตเต็มที่ ค่าคงที่ ค่าอัตราเข้าสู่น้ำหนักตัวเมื่อโตเต็มที่ และค่าคงที่ มีค่าเท่ากับ 2650.6,0.898,0.116 และ 2.480 ตามลำดับ การทดลองที่ 2 การศึกษาผลของความยาวแสงต่อการพัฒนาทางการสืบพันธุ์ของไก่เบตงเพศเมีย ที่อายุ 12-24 สัปดาห์ จำนวน 180 ตัว วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ แบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ซ้ำๆ ละ 15 ตัว แต่ละกลุ่มได้รับแสง ดังนี้ กลุ่มที่ 1 ได้รับแสงธรรมชาติ 8 ชั่วโมงต่อวัน กลุ่มที่ 2 ได้รับแสงธรรมชาติ 12 ชั่วโมงต่อวัน และกลุ่มที่ 3 ได้รับแสงธรรมชาติ 12 ชั่วโมงต่อวันและเพิ่มแสงจากหลอดฟลูออเรสเซนต์ 2 ชั่วโมงต่อวัน ผลการศึกษาพบว่าในทุกช่วงอายุ น้ำหนักตัว เฉลี่ย น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น ปริมาณอาหารการกิน น้ำหนักรังไข่ น้ำหนักท่อนำไข่ และความยาวท่อนำไข่ ไม่แตกต่างทางสถิติ (P > 0.05) ในขณะที่จำนวนกระเปาะไข่ที่อายุ 24 สัปดาห์ เมื่อไก่ได้รับความยาวแสง 8 ชั่วโมงต่อวัน มีจำนวนกระะเปาะไข่ขนาดเล็ก (< 2 มม.) มากกว่าไก่ที่ได้รับความยาวแสง14 ชั่วโมงต่อวัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05)
หัวเรื่องไก่--การเจริญเติบโต--วิจัย
 ไก่เบตง--วิจัย
 ไก่--การเลี้ยง--วิจัย
ลักษณะทางกายภาพ31 แผ่น : ภาพประกอบ
LDR 02317nam a2200205 4500
005 20180306124811.0
008 131104s2556 th a ‡‡‡ ‡ tha d
040__‡aSongkhla Rajabhat University
08204‡a636.507‡bค17ก
1000_‡aครวญ บัวคีรี
24510‡aการประมาณกราฟการเจริญเติบโตและการพัฒนาทางการสืบพันธฺุ์ของไก่เบตง :‡bรายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ /‡cครวญ บัวคีรี, ปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
260__‡aสงขลา :‡bคณะเทคโนโลยีการเกตร มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา,‡c2556
300__‡a31 แผ่น : ‡bภาพประกอบ
502__‡aงานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการประมาณกราฟการเจริญเติบโตและการพัฒนาของระบบสืบพันธุ์ในไก่เบตง โดยแบ่งออกเป็น 2 การทดลอง ประกอบด้วย การทดลองที่ 1 การประมาณกราฟเจริญเติบโตของไก่เบตง ใช้ข้อมูลน้ำหนักตัวอายุระหว่าง 2-20 สัปดาห์ จากไก่เบตงจำนวน 200 ตัว ทดสอบสมการการเจริญเติบโตที่เหมาะสม 3 สมการ ประกอบด้วย Richards, Gompertz และ Logistic พบว่า ค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R²) ของสมการ Gompertz, Logistic และ Richards มีค่าใกล้เคียงกัน (0.884,0.880 และ 0.885) อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน (MSE) พบว่า สมการ Richards มีค่า (49746.1) ต่ำกว่าสมการ Gompertz (49985.4) และ Logistic (51817.5) จากผลการทดลองชี้ให้เห็นว่าสมการ Richards มีความเหมาะสมที่จะใช้ในการประมาณกราฟการเจริญเติบโตในไก่เบตงโดยมีค่าน้ำหนักตัวเมื่อโตเต็มที่ ค่าคงที่ ค่าอัตราเข้าสู่น้ำหนักตัวเมื่อโตเต็มที่ และค่าคงที่ มีค่าเท่ากับ 2650.6,0.898,0.116 และ 2.480 ตามลำดับ การทดลองที่ 2 การศึกษาผลของความยาวแสงต่อการพัฒนาทางการสืบพันธุ์ของไก่เบตงเพศเมีย ที่อายุ 12-24 สัปดาห์ จำนวน 180 ตัว วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ แบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ซ้ำๆ ละ 15 ตัว แต่ละกลุ่มได้รับแสง ดังนี้ กลุ่มที่ 1 ได้รับแสงธรรมชาติ 8 ชั่วโมงต่อวัน กลุ่มที่ 2 ได้รับแสงธรรมชาติ 12 ชั่วโมงต่อวัน และกลุ่มที่ 3 ได้รับแสงธรรมชาติ 12 ชั่วโมงต่อวันและเพิ่มแสงจากหลอดฟลูออเรสเซนต์ 2 ชั่วโมงต่อวัน ผลการศึกษาพบว่าในทุกช่วงอายุ น้ำหนักตัว เฉลี่ย น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น ปริมาณอาหารการกิน น้ำหนักรังไข่ น้ำหนักท่อนำไข่ และความยาวท่อนำไข่ ไม่แตกต่างทางสถิติ (P > 0.05) ในขณะที่จำนวนกระเปาะไข่ที่อายุ 24 สัปดาห์ เมื่อไก่ได้รับความยาวแสง 8 ชั่วโมงต่อวัน มีจำนวนกระะเปาะไข่ขนาดเล็ก (< 2 มม.) มากกว่าไก่ที่ได้รับความยาวแสง14 ชั่วโมงต่อวัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05)
650_7‡aไก่‡xการเจริญเติบโต‡xวิจัย
650_7‡aไก่เบตง‡xวิจัย
650_7‡aไก่‡xการเลี้ยง‡xวิจัย
7000_‡aปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
850__‡aSKRU
เลือกห้องสมุด :
 บาร์โค้ดเลขหมู่/เล่มที่Collectionห้องสมุดสาขาสถานที่จัดเก็บสถานะ
184413636.507 ค17กผลงานอาจารย์สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา อาคารวิทยบริการ ชั้น 2   ใช้ภายในห้องสมุด
 
เพิ่มความเห็น
ชื่อของคุณ
ความเห็น
เพิ่มบทวิเคราะห์
ชื่อของคุณ
เนื้อหา
เพิ่มรายการ
ชื่อเรื่อง
สร้างใน
เก็บในโฟลเดอร์เดียวกันทุกรายการ
สร้างโฟลเดอร์
ชื่อโฟลเดอร์
ผลลัพธ์การเพิ่มรายการ
สถิติ
  • อันดับการยืม / จากทั้งหมด ไม่มีการยืม
  • อันดับการใช้งานภายใน/จากทั้งหมด ไม่มีการใช้งาน
  • คะแนน/ผู้โหวต 0.0/0
  • ใช้ล่าสุดเมื่อ -
  • จำนวนการยืม 0
  • เปิดดู (ครั้ง) 183
  • เพิ่มไปยังรายการ 0
Office of Academic Resources and Information Technology, Songkhla Rajabhat University
Phone: (+66)7426-0278
สงวนลิขสิทธิ์ © 2555, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สงวนสิทธิ์ทั้งหมด