เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก ก ก ก
ข้อมูลบรรณานุกรม  #1147034    
ตัวอย่าง เพิ่มแท็ก เพิ่มรายการ แบ่งปัน แนะนำ สั่งซื้อ บันทึก ส่งออก Citation

ความนิยม
ประเภทวัสดุ หนังสือ
ชื่อเรื่องรูปแบบการผลิตไก่เบตงในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ = Betong chicken production system in three border (Pattani Yala and Narathiwat) Provinces / ปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
ชื่อเรื่องBetong chicken production system in three border (Pattani Yala and Narathiwat) Provinces
Dewey Call #636.507 ป36ร 2562
ผู้แต่งปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
หัวเรื่องไก่--การเจริญเติบโต--วิจัย
 ไก่เบตง--วิจัย
 ไก่--การเลี้ยง--วิจัย
 ไก่--การตลาด--วิจัย
พิมพลักษณ์2562
ชื่อเรื่องรูปแบบการผลิตไก่เบตงในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ = Betong chicken production system in three border (Pattani Yala and Narathiwat) Provinces / ปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
ชื่อเรื่องBetong chicken production system in three border (Pattani Yala and Narathiwat) Provinces
Dewey Call #636.507 ป36ร 2562
ผู้แต่งปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
พิมพลักษณ์2562
หมายเหตุวิทยานิพนธ์ (ปร.ด. (การจัดการทรัพยากรเกษตรเขตร้อน))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2562
หัวเรื่องไก่--การเจริญเติบโต--วิจัย
 ไก่เบตง--วิจัย
 ไก่--การเลี้ยง--วิจัย
 ไก่--การตลาด--วิจัย
ลักษณะทางกายภาพ[1-18], 162 แผ่น : ภาพประกอบ
LDR 08249nam a2200229 4500
005 20210915115644.0
008 210914s2562 th a ‡‡‡ ‡ tha d
040__‡aSongkhla Rajabhat University
08204‡a636.507‡bป36ร 2562
1000_‡aปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
24510‡aรูปแบบการผลิตไก่เบตงในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ =‡bBetong chicken production system in three border (Pattani Yala and Narathiwat) Provinces /‡cปิยะนันท์ นวลหนูปล้อง
24631‡aBetong chicken production system in three border (Pattani Yala and Narathiwat) Provinces
260__‡a2562
300__‡a[1-18], 162 แผ่น : ‡bภาพประกอบ
502__‡aวิทยานิพนธ์ (ปร.ด. (การจัดการทรัพยากรเกษตรเขตร้อน))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2562
520__‡aการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการผลิต และวิเคราะห์ระบบการ ผลิตไก่เบตงของเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดปัตตานียะลา และนราธิวาส 2) ศึกษาผลของรูปแบบ การเลี้ยงต่อคุณภาพซาก และคุณภาพเนื้อทั้งลักษณะทางกายภาพ และองค์ประกอบทางเคมีของ ไก่เบตง และ 3) ศึกษาเส้นทางการตลาดของไก่เบตงในพื้นที่จังหวัดปัตตานียะลา และนราธิวาส โดยแบ่งออกเป็น 3 การศึกษา การศึกษาที่ 1 ศึกษาสภาพการผลิต และวิเคราะห์ระบบการผลิตไก่เบตงในพื้นที่ จังหวัดปัตตานียะลา และนราธิวาส โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากเกษตรกรจำนวน 24 ราย และผู้รวบรวมไก่เบตงมีชีวิตจำนวน 2 ราย โดยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือ ที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสอบถามแบบมีโครงสร้าง และการสัมภาษณ์เชิงลึก และวิเคราะห์ข้อมูล เชิงคุณภาพ ผลการศึกษา พบว่า การผลิตไก่เบตงในพื้นที่จำแนกได้เป็น 2 ระบบตามวัตถุประสงค์ การผลิต ได้แก่ ระบบการผลิตไก่เบตงเพื่อการบริโภค โดยเกษตรกรเลี้ยงแบบปล่อยให้ไก่เบตงหากิน เองตามธรรมชาติหรือการเลี้ยงแบบหลังบ้านเช่นเดียวกับในอดีต และการผลิตไก่เบตงเชิงพาณิชย์ ในพื้นที่ เป็นการดำเนินการในรูปแบบเครือข่ายผู้เลี้ยง โดยแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มดำเนินการ ได้แก่ กลุ่มที่ 1 เป็นกลุ่มที่เลี้ยงพ่อแม่พันธุ์เพื่อผลิตลูกขาย โดยสามารถผลิตลูกไก่ขายสัปดาห์ละ 500-700 ตัว และจำหน่าย ลูกไก่ในราคาตัวละ 26-40 บาท กลุ่มที่ 2 เป็นกลุ่มที่เลี้ยงไก่เบตงขุน เกษตรกรกกลูกไก่ในคอกนาน 14-21 วัน แล้วเลี้ยงในคอกต่อไปจนถึงอายุ 8-10 สัปดาห์จากนั้นจึงขุนไก่จนถึงระยะส่งขาย ใช้เวลาเลี้ยง 120-180 วัน เพื่อให้ได้น้ำหนักตัวตรงตามตลาดต้องการ คือ ไก่เบตงเพศผู้ มีน้ำหนักตัวเท่ากับ 2.00-2.50 กิโลกรัม และไก่เบตงเพศเมีย มีน้ำหนักตัวเท่ากับ 1.50-2.00 กิโลกรัม ซึ่งจากการศึกษาพบว่า มีการเลี้ยง ทั้งแบบขังคอก กึ่งขังกึ่งปล่อย และปล่อย แต่เกษตรกรส่วนใหญ่นิยมเลี้ยงแบบกึ่งขังกึ่งปล่อย สำหรับรูปแบบ การให้อาหาร พบว่า ในระยะกกและระยะเล็ก เกษตรกรให้อาหารสำเร็จรูปที่มีโปรตีน 21 และ 16-21 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ ส่วนในระยะรุ่นถึงระยะส่งขาย ให้อาหารสำเร็จรูปที่คลุกเคล้ากับข้าวหุงสุก และกลุ่มที่ 3 คือ กลุ่มผู้รวบรวมไก่เบตงมีชีวิตเพื่อนำไปชำแหละ โดยรับซื้อไก่มีชีวิตหน้าฟาร์มในราคา กิโลกรัมละ 110-170 บาท เพื่อนำไปจำหน่ายต่อให้กับผู้ประกอบการร้านค้าต่างๆ ได้แก่ ร้านข้าวมันไก่ ร้านอาหาร ภัตตาคาร โรงแรม อย่างไรก็ตามเมื่อวิเคราะห์ระบบการผลิตทั้ง 2 ระบบ พบว่า แต่ละระบบการผลิตมีปัจจัยทางกายภาพ ปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคม ลักษณะการดำเนินการ ผลสำเร็จในการดำเนินการที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ซึ่งปัจจัยการผลิตดังกล่าวมีความสัมพันธ์และ เชื่อมโยงกันในแต่ละระบบการผลิต การศึกษาที่ 2 ศึกษาผลของรูปแบบการเลี้ยงต่อคุณภาพซาก และคุณภาพเนื้อ ทั้งลักษณะทางกายภาพ และองค์ประกอบทางเคมีของไก่เบตง แบ่งออกเป็น 2 การศึกษาย่อย การศึกษาย่อยที่ 1) ศึกษาผลของรูปแบบการเลี้ยงต่อคุณภาพซากและคุณภาพเนื้อทั้งลักษณะทางกายภาพและองค์ประกอบทางเคมีของเนื้อไก่เบตง โดยสุ่มไก่เบตงจากฟาร์มเกษตรกร อำเภอ ตากใบ จังหวัดนราธิวาส ที่มีรูปแบบการเลี้ยงที่แตกต่างกัน 2 รูปแบบ ได้แก่ การเลี้ยงแบบขังคอก และแบบกึ่งขังกึ่งปล่อย รูปแบบการเลี้ยงละ 30 ตัว แบ่งเป็นเพศผู้ 15 ตัว และเพศเมีย 15 ตัว โดยระยะกก และระยะเล็ก ไก่เบตงได้รับการเลี้ยงดูเหมือนกันทุกตัว และได้รับอาหารสำเร็จรูป ที่มีโปรตีน 21 และ 19 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ สำหรับระยะขุนถึงส่งขาย ไก่เบตงที่เลี้ยงแบบขังคอก จัดให้อยู่ในคอกตลอดเวลา และได้รับอาหารสำเร็จรูป 19 เปอร์เซ็นต์ และไก่เบตงที่เลี้ยงแบบ กึ่งขังกึ่งปล่อย จัดให้ไก่อยู่ในคอกที่มีทางเปิดออกพื้นที่ปล่อย และจัดอาหารสำเร็จรูป 19 เปอร์เซ็นต์ ที่ผสมคลุกเคล้าข้าวหุงสุก เมื่อไก่เบตงอายุ 24 สัปดาห์ นำมาฆ่าเพื่อศึกษาคุณภาพซากตามแผน การทดลองแบบสุ่มภายในบล็อค (Randomized Complete Block Design; RCBD) ผลการศึกษา พบว่า รูปแบบการเลี้ยงไก่เบตงไม่มีผลทำให้น้ำหนักตัวเมื่อฆ่า น้ำหนักซากอุ่น น้ำหนักซากเย็น เปอร์เซ็นต์ซาก และเปอร์เซ็นต์ชิ้นส่วนต่างๆ แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) ยกเว้นเปอร์เซ็นต์สะโพก ที่เลี้ยงแบบขังคอกมีค่าสูงกว่าที่เลี้ยงแบบกึ่งขังกึ่งปล่อย (P<0.05) ในส่วนของลักษณะทางกายภาพ พบว่า เนื้อหน้าอกและสะโพกของไก่ที่เลี้ยงแบบขังคอก มีค่าความเป็นกรดด่างหลังฆ่า 24 ชม. (pH24) ค่าสีL* (ความสว่าง), ค่าสี a* (ความแดง) และค่าสี b* (ความเหลือง) สูงกว่า แต่มีค่าการสูญเสียน้ำ ระหว่างการเก็บรักษาต่ำกว่าเนื้อไก่เบตงที่เลี้ยงแบบกึ่งขังกึ่งปล่อย (P<0.05) อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างของรูปแบบการเลี้ยงไม่มีผลทำให้เนื้อทั้งสองส่วนมีค่าแรงตัดผ่านแตกต่างกัน (P>0.05) แต่มีแนวโน้มว่าเนื้อหน้าอกและเนื้อสะโพกจากไก่ที่เลี้ยงแบบกึ่งขังกึ่งปล่อยมีค่าแรงตัดผ่านสูงกว่า แบบขังคอก สำหรับองค์ประกอบทางเคมีของเนื้อ พบว่า รูปแบบการเลี้ยงไม่มีผลทำให้เนื้อทั้งสอง ชนิดมีเปอร์เซ็นต์โปรตีน ไขมัน เถ้า และคอลลาเจน แตกต่างกัน (P>0.05) แต่มีแนวโน้มว่า เนื้อสะโพกของไก่ที่เลี้ยงแบบกึ่งขังกึ่งปล่อยมีปริมาณไขมันต่ำกว่า แต่ปริมาณคอลลาเจนมากกว่าเนื้อ ไก่ที่เลี้ยงแบบขังคอก (P>0.05) การศึกษาย่อยที่ 2) ศึกษาผลของอายุเมื่อฆ่าและเพศต่อคุณภาพซากและคุณภาพ เนื้อทั้งลักษณะทางกายภาพและองค์ประกอบทางเคมีของเนื้อไก่เบตง โดยสุ่มไก่เบตงเพศผู้ 30 ตัว และเพศเมีย 30 ตัว ที่อายุ 16, 20 และ 24 สัปดาห์ จากฟาร์มเกษตรกรที่เลี้ยงแบบกึ่งขังกึ่งปล่อย ในอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส ตามแผนการทดลองแบบ 3X2 แฟคทอเรียลตามแผนการทดลอง สุ่มสมบูรณ์ (3X2 factorial in Completely Randomized Design) ประกอบด้วย 2 ปัจจัย ปัจจัย แรก คือ ปัจจัยเนื่องจากอายุ มี 3 ระดับ ได้แก่ 16, 20 และ 24 สัปดาห์และปัจจัยที่สอง คือ ปัจจัย เนื่องจากเพศ มี 2 ระดับ ได้แก่ ไก่เบตงเพศผู้ และเพศเมีย ผลการศึกษา พบอิทธิพลร่วมกันระหว่าง ปัจจัยเนื่องจากอายุและเพศต่อน้ำหนักเมื่อฆ่า เปอร์เซ็นต์หน้าอก ค่าแรงตัดผ่านของเนื้อหน้าอก ค่าสี L*, ค่าสี a* และค่าการสูญเสียของน้ำเนื่องจากการเก็บรักษาของเนื้อสะโพก (P<0.05) น้ำหนัก ตัวเมื่อฆ่า และน้ำหนักซากมีค่าเพิ่มขึ้นตามอายุที่เพิ่มขึ้น (P<0.05) และไก่เบตงเพศผู้มีน้ำหนักตัว เมื่อฆ่า น้ำหนักซาก และเปอร์เซ็นต์ซาก สูงกว่าไก่เบตงเพศเมีย (P<0.001) อย่างไรก็ตามไก่เบตง เพศผู้มีเปอร์เซ็นต์เนื้อหน้าอกน้อยกว่าไก่เบตงเพศเมีย ในส่วนของลักษณะทางกายภาพของเนื้อ พบว่า เมื่อไก่เบตงเมื่อฆ่ามีอายุเพิ่มขึ้นมีผลให้ค่า pH และค่าสี b* ของเนื้อหน้าอกสูงขึ้น ค่าสี a* และค่าการสูญเสียน้ำเนื่องจากการเก็บรักษาของเนื้อสะโพกเพิ่มขึ้น แต่ค่าสี L* ของเนื้อหน้าอกและ สะโพกลดลง (P<0.05) ในส่วนของค่าแรงตัดผ่าน พบว่า อายุเมื่อฆ่าไม่มีผลต่อค่าแรงตัดผ่าน (P>0.05) แต่ค่าแรงตัดผ่านมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามอายุที่เพิ่มขึ้น สำหรับปัจจัยเนื่องจากเพศ พบว่า ไก่เบตงเพศเมียมีค่าสี b* สูงกว่า แต่มีค่าสี a* ต่ำกว่าไก่เบตงเพศผู้ ทั้งเนื้อหน้าอกและสะโพก (P<0.05) อย่างไรก็ตาม ไก่เบตงเพศผู้มีค่าแรงตัดผ่านสูงกว่าไก่เบตงเพศเมีย (P<0.05) ส่วนองค์ประกอบทางเคมีไม่พบความแตกต่างของอายุเมื่อฆ่าต่อองค์ประกอบทางเคมี และเปอร์เซ็นต์คอลลาเจน (P>0.05) อย่างไรก็ตามไก่เบตงเพศผู้ มีเปอร์เซ็นต์ความชื้นสูงกว่า และเปอร์เซ็นต์โปรตีนต่ำกว่า ทั้งเนื้อหน้าอกและสะโพก (P<0.05) นอกจากนี้ยังพบความแตกต่าง ระหว่างเพศต่อเปอร์เซ็นต์ไขมันของเนื้อหน้าอกและเปอร์เซ็นต์คอลลาเจนของเนื้อสะโพก (P<0.05) โดยไก่เบตงเพศผู้มีเปอร์เซ็นต์ไขมันต่ำกว่า แต่มีเปอร์เซ็นต์คอลลาเจนสูงกว่าไก่เบตงเพศเมีย การศึกษาที่ 3 วิเคราะห์โครงสร้างตลาด เส้นทางการตลาด และห่วงโซ่อุปทานของ ไก่เบตงที่เลี้ยงในพื้นที่จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง แบบเฉพาะเจาะจง ประกอบด้วย เกษตรกรผู้เลี้ยงไก่เบตงจำนวน 12 ราย พ่อค้าไก่ จำนวน 3 ราย และผู้ประกอบการร้านค้า จำนวน 5 ราย โดยใช้แบบสอบถามเชิงโครงสร้าง และการสัมภาษณ์เชิงลึก เป็นเครื่องมือ แล้วทำการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า และทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพและ เชิงปริมาณ ผลการศึกษาพบว่า โครงสร้างตลาดไก่เบตงเป็นตลาดผู้ขายน้อยรายที่มีสินค้าเหมือนกัน ทุกประการ (pure oligopoly) สำหรับเส้นทางการตลาดของไก่เบตง เริ่มจากเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่เบตง มีชีวิต (100%) ผ่านผู้รวบรวมไก่เบตงมีชีวิต (100%) พ่อค้าขายส่งไก่เบตงชำแหละ (100%) ผู้ประกอบการร้านค้า (100%) ได้แก่ ร้านข้าวมันไก่ ภัตตาคาร โรงแรม จนกระทั่งถึงมือผู้บริโภค (100%) ส่วนห่วงโซ่อุปทานของไก่เบตง ประกอบด้วย เกษตรกรที่เลี้ยงไก่เบตงเชิงพาณิชย์ ที่ดำเนินการแบบกลุ่มเครือข่าย ผู้รวบรวมไก่เบตงมีชีวิต และพ่อค้าขายส่งไก่เบตงชำแหละซึ่งเป็น บุคคลเดียวกัน ผู้ประกอบการร้านค้า และผู้บริโภคไก่เบตง
650_7‡aไก่‡xการเจริญเติบโต‡xวิจัย
650_7‡aไก่เบตง‡xวิจัย
650_7‡aไก่‡xการเลี้ยง‡xวิจัย
650_7‡aไก่‡xการตลาด‡xวิจัย
850__‡aSKRU
เลือกห้องสมุด :
 บาร์โค้ดเลขหมู่/เล่มที่Collectionห้องสมุดสาขาสถานที่จัดเก็บสถานะ
199585636.507 ป36ร 2562วิทยานิพนธ์สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา อ.บรรณราชนครินทร์ ชั้น 5   อยู่บนชั้น
 
เพิ่มความเห็น
ชื่อของคุณ
ความเห็น
เพิ่มบทวิเคราะห์
ชื่อของคุณ
เนื้อหา
เพิ่มรายการ
ชื่อเรื่อง
สร้างใน
เก็บในโฟลเดอร์เดียวกันทุกรายการ
สร้างโฟลเดอร์
ชื่อโฟลเดอร์
ผลลัพธ์การเพิ่มรายการ
สถิติ
  • อันดับการยืม / จากทั้งหมด ไม่มีการยืม
  • อันดับการใช้งานภายใน/จากทั้งหมด ไม่มีการใช้งาน
  • คะแนน/ผู้โหวต 0.0/0
  • ใช้ล่าสุดเมื่อ -
  • จำนวนการยืม 0
  • เปิดดู (ครั้ง) 196
  • เพิ่มไปยังรายการ 0
Office of Academic Resources and Information Technology, Songkhla Rajabhat University
Phone: (+66)7426-0278
สงวนลิขสิทธิ์ © 2555, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สงวนสิทธิ์ทั้งหมด